- Հայ
- Рус
- Eng
ՀՊՄՀ Բանասիրական ֆակուլտետում կայացավ ֆակուլտետի շրջանավարտ, բանաստեղծ, մանկագիր Երվանդ Պետրոսյանին նվիրված հուշ-ցերեկույթ:
Հրանտ Մաթևոսյան, Ռազմիկ Դավոյան, Երվանդ Պետրոսյան. ֆակուլտետի դեկան, պրոֆեսոր Աշոտ Գալստյանը բուհի հիմնադրման 100-ամյակի համատեքստում ներկայացրեց Բանասիրականն ավարտած երևելիներին՝ ընդգծելով՝ Երվանդ Պետրոսյանը հատկապես ճանաչված է որպես մանկագիր, նրա ստեղծագործությունները տեղ են գտել դպրոցական դասագրքերում:
Ձեռնարկին ներկա էին դասախոսներ, ուսանողներ, գրողի ժամանակակիցներ ու հարազատներ:
Երվանդ Պետրոսյանի բեղուն գրչի ներքո ծնվել են բազմաթիվ ժողովածուներ ՝ «Պատուհան», «Անվախճան օր», «Հեքիաթ մոծակի և փղերի մասին», «Ժամանակի ծառը», «Արևի տոնը», «Արագածից Արարատ», «Հազարան հավք», «Գաղտնիքի ծառ», «Մկնագիրք», «Կաթ-կաթ հեքիաթ», «Գիրք ելից», «Պապ ու թոռ» և այլն, որոնց մեջ գերիշխողը մանուկների հանդեպ անթաքույց սերն է:
Ներկաները դիտեցին Երվանդ Պետրոսյանի մասին պատմող տեսաֆիլմ, ապա ներկայացվեց գրողի կյանքից հիշարժան դրվագներ և ստեղծագործություններ:
Դոցենտ Մելինե Գիլավյանն իր զեկույցում անդրադարձավ գրողի մանկական ստեղծագործություններին, գրական վարպետությանն ու պատկերավորման բանարվեստին՝ ընդգծելով՝ «ավանդապահ լինելով նորարար էր և նորարար լինելով՝ ավանդապահ»:
Հայ նոր և նորագույն գրականության և նրա դասավանդման մեթոդիկայի ամբիոնի դոցենտ Նաիրա Խաչատրյանն էլ նկատում է՝ Երվանդ Պետրոսյանի գրական ժառանգությունը հսկայական հարստություն է, կյանքադարան. և որքա՜ն ճշմարիտ է նրա բնորոշումը՝ ամեն անհատականություն իր մանկության ճշգրիտ պատկերն է:
Հայ հին և միջնադարյան գրականության և նրա դասավանդման մեթոդիկայի ամբիոնի ասպիրանտ, ծնունդով հնաբերդցի Հովհաննես Սարգսյանը ներկայացրեց գրողի մանկության և պատանեկության ընկերոջ՝ Լյուդվիգ Կարապետյանի հրատարակած «Երվանդ Պետրոսյան. բանաստեղծը երկու սրտով» գիրքը, ուր ներկայացված է գրողի մասին հուշեր՝ մանկությունից մինչև պատանեկություն.«Երվանդ Պետրոսյանը երկու սիրտ ունի՝ մեկը պատկանում է երեխաներին, մյուսը՝ մեծերին»:
Պրոֆեսոր Աելիտա Դոլուխանյանը հպարտությամբ է նշում՝ ժամանակակից հայ մանկագրության խոշորագույն դեմքերը՝ Սուրեն Մուրադյանը, Լիպարիտ Սարգսյանը, Երվանդ Պետրոսյանը Մանկավարժական համալսարանի Բանասիրական ֆակուլտետի շրջանավարտներ են՝ հայրենասեր, ուսումնատենչ մարդիկ, որոնք կրում են հայ ազգի բնավորության լավագույն գծերը:
«Ես շատ վաղուց եմ ճանաչում Երվանդ Պետրոսյանին, նրա փխրուն բնավորությունը, որը թաթախված է մարդասիրությամբ և հայրենասիրությամբ»,-նշեց պրոֆեսոր Վազգեն Համբարձումյանը, իսկ Մարտին Գիլավյանի հուշերում Երվանդ Պետրոսյանը մոլի շախմատասերն էր. նրա հետ խաղացած բազմաթիվ շախմատային պարտիաների հետաքրքիր դրվագներ ներկայացվեց հուշ-ցերեկույթում:
Պրոֆեսոր Գիլավյանը ցավով նկատեց՝ հայ գրականագիտական միտքը պարտք ունի մանկական գրականությանը, և ակնարկեց՝ շատ քիչ են տպագրվում մանկական գրականությանը վերաբերող գրականագիտական հոդվածներ:
Ներկաները վերհիշեցին և հուզմունքով ներկայացրին սիրելի ընկերոջ, մանկագիր Երվանդ Պետրոսյանի հետ կապված հետաքրքիր պատմությունները՝ ընդգծելով՝ Երվանդն իր լույսով ու գործով կլուսավորի հարահոսը:
