Օրերս Կուլտուրայի ֆակուլտետի դահլիճում կայացավ Գեղարվեստական կրթություն ֆակուլտետի Երաժշտության մանկավարժություն ամբիոնի դոցենտ, արվեստագիտության թեկնածու Աննա Հարությունյանի հեղինակային ստեղծագործությունների երեկոն:
«Սիրո անուրջներ» խորագիրը կրող միջոցառմանը հնչած յուրաքանչյուր երգ, հնչյուն և տող մարդկային ամենավեհ զգացմունքի՝ սիրո մասին էին, ոորնք իրենց անկեղծությամբ անմիջական կապ էին ստեղծում հանդիսատեսի հետ, ստիպում վերապրել իրենց սիրո անուրջը:
Համերգի ընթացքում հնչած ստեղծագործությունների շարքում էին «Իմը չես», «Ամեն սկիզբ իր ավարտն ունի», «Ես հեռանում եմ» և այլն, որոնցից յուրաքանչյուրն ուներ իր պատմությունը և արտահայտում էին հեղինակի անձնական ապրումները, հույզերը:
Սերն արտահայտվեց ոչ միայն երգերի, այլև բանաստեղծությունների տեսքով. վոկալ ստեղծագործությունների հետ զուգահեռ ներկայացվեցին «Անդորր», «Հրաժեշտ», «Հուշեր» գործիքային համարները, որոնք ուղեկցվեցին պարային բեմադրություններով:
Համերգին իրենց մասնակցությունն ունեցան ինչպես ՀՊՄՀ-ի Գեղարվեստական կրթության և Կուլտուրայի ֆակուլտետների ուսանողները, այնպես էլ հրավիրված երաժիշտներ:
Աննա Հարությունյանը շնրհակալություն հայտնեց հանդիսատեսին, կազմակերպիչներին և մասնակիցներին՝ չմոռանալով իր կոմպոզիցիայի դասախոս՝ հայ մեծանուն կոմպոզիտոր Ստեփան Լուսիկյանին, ում ստեղծագործական շունչն ու ոգին նա մշտապես զգում է իր փոքրիկ երաժշտական պոեմներում: